Karabin L1A1

Karabin L1A1 

Legendarna broń samopowtarzalna, będąca brytyjską wersją znanego, belgijskiego FN FAL – jednej z ikon uzbrojenia XX wieku. Przez dekady w okresie po II Wojnie Światowej stanowiła podstawowe wyposażenie armii Wspólnoty Narodów, wiernie służąc żołnierzom w dziesiątkach konfliktów zbrojnych. Karabin charakteryzuje się smukłą sylwetką, składaną rączką transportową oraz ergonomicznym łożem z tworzywa sztucznego. Dzięki świetnej jakości wykonania i dużej mocy naboju 7,62 x 51 mm NATO, karabin sprawdzał się zarówno w warunkach europejskich, tropikalnych jak i pustynnych. Idealna propozycja dla kolekcjonerów broni wojskowej, miłośników strzelectwa długodystansowego i entuzjastów klasycznych konstrukcji.

Karabin L1A1 SLR – „Ramię Wolnego Świata" w wersji oryginalnej

Karabin L1A1 SLR (Self-Loading Rifle) to brytyjska, licencyjna wersja belgijskiego karabinu FN FAL — jednej z najbardziej ikonicznych broni XX wieku, nazwanej przez historyków wojskowości „Ramieniem Wolnego Świata" (Right Arm of the Free World). Produkowany na licencji przez Royal Small Arms Factory (RSAF) w Enfield Lock w hrabstwie Middlesex oraz przez Birmingham Small Arms Company (BSA), L1A1 był standardową bronią piechoty British Army przez ponad trzy dekady (1954–1985) i uczestniczył w wielu kluczowych konfliktach ery zimnowojennej.

Brytyjski żołnierz wyposażony w L1A1 SLR zabezpiecza strefę lądowania. Borneo, 1964 rok.

FN FAL i narodziny L1A1 — polityka i stal

Historia L1A1 nierozerwalnie splata się z powojenną polityką zbrojeniową NATO. W 1947 roku feldmarszałek Bernard Montgomery — ówczesny szef Imperialnego Sztabu Generalnego — zainicjował program poszukiwań następcy karabinu Lee-Enfield No. 4. Wielka Brytania opracowała własną, futurystyczną broń: karabin EM-2 w układzie bullpup i oryginalną amunicję 0,280 cala (7 mm) — technologicznie dekadę przed swoją epoką. W 1953 roku USA, korzystając z dominującej pozycji w NATO, wymusiły przyjęcie swojej amunicji 7,62×51 mm jako standardu paktu. EM-2 nie nadawał się do tej amunicji. Wielka Brytania, zmuszona do zmiany planów, zwróciła się ku belgijskiemu FN FAL — i przyjęła go do uzbrojenia pod oznaczeniem L1A1 w 1954 roku.

Kluczowa różnica: samopowtarzalny od początku

W odróżnieniu od oryginalnego FN FAL (produkowanego w wersji selektywnej — ogień pojedynczy i ciągły), L1A1 zaprojektowany i produkowany był wyłącznie jako broń samopowtarzalna. Nie jest to karabin automatyczny przerobiony na samopowtarzalny — mechanizm spustowy skonstruowano od podstaw pod ogień pojedynczy, co zapewniało lepszą powtarzalność skupienia i czyniło broń bardziej odpowiednią do konwencjonalnych walk piechoty na dalekie dystanse, do których British Army przykładała duże znaczenie. To ważny argument prawny: broń ta nigdy nie była automatyczna, co w polskich przepisach o broni i amunicji ma istotne znaczenie i jest istotne dla kolekcjonerów.

Służba bojowa i konflikty

L1A1 używany był przez British Army w Irlandii Północnej w czasie Troubles (Belfast, Londonderry), na Falklandach w 1982 roku (gdzie wykazał się lepszą celownością niż argentyński FAL na otwartym terenie), a w wersji australijskiej (Lithgow Small Arms Company) przez żołnierzy ANZAC w Wietnamie. Do uzbrojenia L1A1 trafiły do armii Australii, Kanady, Nowej Zelandii i kilkunastu innych krajów Wspólnoty Narodów. W 1985 roku British Army rozpoczęła zastępowanie L1A1 karabinkiem L85A1 (SA80) w kalibrze 5,56 mm.

Regulowany tłok gazowy, celownik przeziernikowy i wyposażenie

Mechanizm działania oparty na długim skoku tłoka gazowego z regulatorem ciśnienia gazów — umożliwiającym dostosowanie pracy broni do warunków i rodzaju amunicji — odprowadza gazy przez boczny otwór lufy, napędzając suwadło z zamkiem ryglowanym przez przekoszenie. Rączka napinająca zamek umieszczona jest po lewej stronie — przy napinaniu zamka prawa ręka pozostaje na chwycie. Celownik przeziernikowy (aperture rear sight) regulowany w pionie i poziomie oraz muszka na gazowniku zapewniają precyzyjne celowanie na dystansach do 600 m. Wymienny magazynek pudełkowy mieści 20 nabojów 7,62×51 mm NATO / .308 Winchester. Broń kompatybilna jest z amunicją .308 Win dostępną powszechnie w Polsce.

Pełne dane techniczne

Nabój: .308 Winchester / 7,62×51 mm NATO
Mechanizm: samopowtarzalny, długi skok tłoka gazowego
Długość całkowita: ok. 1143 mm
Waga: ok. 4,3 kg (bez magazynka)
Pojemność magazynka: 20 nabojów
Celownik: przeziernikowy, regulowany w pionie i poziomie
Producent: BSA (Wielka Brytania)

Stan techniczny i przegląd wojskowy

Oferowany egzemplarz wyprodukowany został w 1960 roku w Birmingham Small Arms Company. W maju 1990 roku, po remoncie wojskowym zleconym przez brytyjskie Ministerstwo Obrony MOD (wymiana lufy na nową, kontrola i wymiana zużytych elementów mechanizmu spustowego i gazowego), karabin został zakonserwowany, hermetycznie zapakowany i zdeponowany w rezerwach wojskowych. Broń zachowana w nienagannym stanie technicznym.

W zestawie z bronią otrzymujemy magazynek.